Zendamateurs zijn een uitstervend ras, mijn vader behoort tot dat ras. Tijdens mijn jeugd heeft hij me nog wel geprobeerd te interesseren voor seinsleutels, antennes, zenders en ontvangers maar om een of andere reden mocht het niet beklijven. Hoewel ik zelf wel erg geïnteresseerd was in solderen en elektronica kwam ik nooit veel verder dan het bouwen van radiozenders met een bereik van een meter of 3 en inferieure alarmsystemen die om de haverklap afgingen als er niets aan de hand was. Mijn vader hield meer van het serieuzere werk, hij had een antenne van 20 meter achter in de tuin en als de atmosfeer goed was “sleutelde” hij wat met een Australiër of een Amerikaan. Die grote antenne is inmiddels omgewaaid en vervangen door een aantal sprieten en een kabel over de weg naar het huis van de overburen. Dat werkt prima, want nog regelmatig klagen de buren over slechte televisie ontvangst als mijn pa weer eens lange reeksen morse code de ether in slingert naar het andere eind van de wereld.
Nou heeft “die ouwe” (zo mag ik hem noemen) nóg een hobby en dat is zeilen, die hobby begrijp ik wél, en heeft ook mij inmiddels aardig gegrepen. Wat is mooier dan twee hobby’s combineren? Dat heeft hij dan ook gedaan. Zijn zeilboot is inmiddels uitgerust met een uitgebreid arsenaal aan zend- en ontvangstapparatuur. Om een beetje te kunnen zenden en ontvangen heb je een flinke antenne nodig. Nou wil het toeval dat zijn zeilboot een flinke mast heeft (bijna 20 meter). Deze wordt op zijn plaats gehouden met staalkabels (verstaging) en van zo’n staalkabel kun je prima een antenne maken. Wat helemaal leuk is; je kunt tegenwoordig ook e-mail ontvangen en verzenden via de ether, daar heb je dus helemaal geen telco’s (T-mobile, Vodafone of KPN) voor nodig, dat kun je ook prima zelf, getuige mijn vader.
Op het moment dat de laatste e-mail werd verzonden was de koers 332 graden, de snelheid 4,9 knopen (zo’n 8,8 km per uur, zeilen gaat niet snel nee…).
Vanaf iedere plaats op de wereld, ook midden op de oceaan, kan mijn pa dus e-mail verzenden en ontvangen. Kijk, en dat vind ik dan weer leuk! Zijn GPS is gekoppeld aan zijn e-mail programma, bij iedere e-mail die hij verzend wordt onder andere zijn positie meegezonden. Een uitgelezen kans dus om die posities te koppelen aan Google maps, en dat is dan ook exact wat Winlink (e-mail client software leverancier) gedaan heeft. Pa vaart deze zomer een rondje rond Engeland en Schotland en als je wil weten waar hij zit kun je dat op een kaartje zien. Hier ontmoet “old school techniek” de web2.0 wereld, zo moet het.
Leuk verhaal, en het klopt nog ook. groetjes
leuk dit